خطی این لحظه زدلتنگی بر این دیوار
یادگاری بنویس و به رَهِ شِکوه مپوی
از دورنگی که ز یارانت دیدی، عیّار!
گر تو خاموش بمانی
چه کسی خواهد بود
که گواهی دهد:
«اینجا، بودند
عاشقانی که زمین را به دگر آیینی
خواستند آذین بندند و
چه شیدا بودند!»
آه!
ناجوانمردی گیتی آیا
تا بدانجاست که فردا، وقتی
نبض این ساعت فرتوت نخواهد زد،
هیچ مستی دیگر
در تَهِ کوچهی بنبستی
در آخر شب
نغمهی ما را با سوت نخواهد زد؟
با سرانگشتی، آغشته به خون و انکار،
یادگاری ز خود، امروز، بنه بر دیوار.
شاید این رؤیا میگوید کفارهی نادانی ما چندان سنگین است
که به جبرانش دیری باید
هر زمان منتظرِ فاجعهای دیگر باشیم
چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد، بیداد ظالمان شما نیز بگذرد
در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت، عوعوی سگان شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست، گَرد سمِ خران شما نیز بگذرد
بادی که در زمانه بسی شمعها بکشت، هم بر چراغدان شما نیز بگذرد
زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت، ناچار کاروان شما نیز بگذرد
این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید، نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد
بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم، تا سختی کمان شما نیز بگذرد
پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست، هم بر پیادگان شما نیز بگذرد
